Η μαγνητική τομογραφία είναι ένα εξαιρετικά χρήσιμο διαγνωστικό εργαλείο. Μπορεί να μας δείξει με μεγάλη λεπτομέρεια τη μορφολογία των ιστών, των αρθρώσεων, των μεσοσπονδύλιων δίσκων, των μηνίσκων, των τενόντων και άλλων δομών.

Όμως υπάρχει μια σημαντική διάκριση:

η μαγνητική δείχνει κυρίως τη δομή — δεν μας δείχνει από μόνη της πώς λειτουργεί το σώμα μέσα στην κίνηση.

Και αυτή η διαφορά είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν προσπαθούμε να κατανοήσουμε έναν χρόνιο ή επαναλαμβανόμενο πόνο.

Το πρόβλημα: «Η μαγνητική έδειξε κάτι, άρα αυτό είναι που πονάει»

Πολλοί άνθρωποι λαμβάνουν μια γνωμάτευση που περιλαμβάνει όρους όπως:

• δισκοπάθεια,
• προβολή ή κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου,
• εκφυλιστικές αλλοιώσεις,
• ρήξη μηνίσκου,
• τενοντοπάθεια,
• μερική ρήξη τένοντα.

Και είναι φυσικό να δημιουργείται η σκέψη:

«Αυτό βρέθηκε στη μαγνητική, επομένως αυτό προκαλεί τον πόνο μου.»

Μερικές φορές πράγματι υπάρχει σαφής συσχέτιση μεταξύ ενός απεικονιστικού ευρήματος, της κλινικής εικόνας και των συμπτωμάτων.

Όχι όμως πάντα.

Η μαγνητική τομογραφία πρέπει να ερμηνεύεται μαζί με το ιστορικό, την κλινική εξέταση και τη λειτουργική εικόνα του ανθρώπου.

Επιστημονική αποδόμηση: Απεικονιστικό εύρημα δεν σημαίνει απαραίτητα σύμπτωμα

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα προέρχεται από τη σπονδυλική στήλη.

Σε κλασική μελέτη ανθρώπων χωρίς πόνο στη μέση, μόνο το 36% είχε φυσιολογικούς μεσοσπονδύλιους δίσκους σε όλα τα επίπεδα. Το 52% παρουσίαζε τουλάχιστον μία προβολή δίσκου και το 27% τουλάχιστον μία προεξοχή. [1]

Μεγαλύτερη συστηματική ανασκόπηση έδειξε επίσης ότι εκφυλιστικά ευρήματα στη σπονδυλική στήλη είναι πολύ συχνά σε ασυμπτωματικούς ανθρώπους και αυξάνονται σημαντικά με την ηλικία. Οι ερευνητές τόνισαν ότι πολλά τέτοια ευρήματα μπορεί να αποτελούν μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας γήρανσης και πρέπει να ερμηνεύονται μέσα στο κλινικό πλαίσιο. [2]

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα απεικονιστικά ευρήματα είναι άσχετα με τον πόνο. Μετα-ανάλυση έχει δείξει ότι ορισμένα εκφυλιστικά ευρήματα εμφανίζονται συχνότερα σε ανθρώπους με οσφυαλγία απ’ ό,τι σε ασυμπτωματικούς ανθρώπους. [3]

Άρα η επιστημονικά σωστή θέση είναι:

Η μαγνητική μπορεί να μας δώσει πολύ σημαντικές πληροφορίες, αλλά ένα εύρημα δεν μπορεί να ερμηνεύεται απομονωμένα.

Δεν συμβαίνει μόνο στη μέση

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και σε άλλες αρθρώσεις.

Σε μεγάλη μελέτη μαγνητικών γόνατος, το 61% των ανθρώπων στους οποίους εντοπίστηκε ρήξη μηνίσκου δεν είχε παρουσιάσει πόνο, ενόχληση ή δυσκαμψία στο γόνατο τον προηγούμενο μήνα. [4]

Αντίστοιχα, απεικονιστικές αλλοιώσεις του στροφικού πετάλου του ώμου μπορούν να εμφανίζονται και σε ανθρώπους χωρίς συμπτώματα. Σύγχρονη συστηματική ανασκόπηση κατέγραψε σημαντική παρουσία τενοντοπάθειας και ρήξεων ακόμη και σε ασυμπτωματικούς ώμους, αν και η ποιότητα των διαθέσιμων δεδομένων ποικίλλει. [5]

Αυτό μας δείχνει κάτι πολύ σημαντικό:

η δομή και το σύμπτωμα σχετίζονται, αλλά δεν ταυτίζονται πάντα.

Τι δεν μπορεί να μας δείξει η μαγνητική;

Μια τυπική μαγνητική τομογραφία πραγματοποιείται συνήθως ενώ ο άνθρωπος βρίσκεται ξαπλωμένος και σχετικά ακίνητος.

Μπορεί να μας δείξει εξαιρετικά καλά τι υπάρχει ανατομικά.

Δεν μπορεί όμως από μόνη της να απαντήσει σε ερωτήσεις όπως:

• Πώς περπατά αυτός ο άνθρωπος;
• Πώς μεταφέρει το βάρος του από το ένα πόδι στο άλλο;
• Πώς συνεργάζονται λεκάνη και θώρακας;
• Τι συμβαίνει στο γόνατο όταν τρέχει;
• Πώς διαχειρίζεται το σώμα τις δυνάμεις από το έδαφος;
• Πώς έχει προσαρμόσει την κίνησή του μετά από έναν παλιότερο τραυματισμό;

Εδώ ακριβώς έρχεται να προστεθεί η ανθρώπινη εμβιομηχανική.

Δεν αντικαθιστά τη μαγνητική.

Απαντά σε διαφορετικές ερωτήσεις.

Η λύση: Συνδυάζουμε τη δομή με τη λειτουργία

Στο Athens Biomechanics δεν βλέπουμε την ιατρική απεικόνιση και την εμβιομηχανική ως ανταγωνιστικές προσεγγίσεις.

Η μία μπορεί να συμπληρώνει την άλλη.

Η μαγνητική μας πληροφορεί για τη δομή

Μπορεί να βοηθήσει τον ιατρό να εντοπίσει τραυματισμούς, παθολογικές αλλοιώσεις και άλλες καταστάσεις που απαιτούν κατάλληλη ιατρική διαχείριση.

Η εμβιομηχανική αξιολόγηση εξετάζει τη λειτουργία

Μας ενδιαφέρει:

• πώς στέκεται το σώμα,
• πώς βαδίζει,
• πώς κινείται η λεκάνη και ο θώρακας,
• πώς συνεργάζονται τα άνω και κάτω άκρα,
• ποιες κινητικές στρατηγικές επαναλαμβάνονται,
• τι συμβαίνει όταν αυξάνονται οι απαιτήσεις.

Με τη μεθοδολογία Functional Patterns, η αξιολόγηση δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη στάση, στη βάδιση και στα βασικά ανθρώπινα κινητικά μοτίβα.

Το ερώτημα δεν είναι μόνο:

«Τι έχει ο ιστός;»

Αλλά και:

«Σε ποιο μηχανικό περιβάλλον λειτουργεί αυτός ο ιστός καθημερινά;»

Γιατί αυτό έχει σημασία στον χρόνιο πόνο;

Ας υποθέσουμε ότι δύο άνθρωποι έχουν στην MRI παρόμοια προβολή μεσοσπονδύλιου δίσκου.

Ο ένας πονάει έντονα.

Ο άλλος δεν έχει κανένα σύμπτωμα.

Η μαγνητική από μόνη της δεν μπορεί να εξηγήσει αυτή τη διαφορά.

Πρέπει να εξεταστεί ολόκληρη η εικόνα:

• η κλινική κατάσταση,
• το νευρικό σύστημα,
• το ιστορικό,
• το συνολικό φορτίο,
• ο ύπνος και η αποκατάσταση,
• ψυχοκοινωνικοί παράγοντες,
• και η μηχανική της κίνησης.

Γι’ αυτό δεν χρησιμοποιούμε την εμβιομηχανική για να ισχυριστούμε ότι έχουμε βρει τη μοναδική αιτία του πόνου.

Τη χρησιμοποιούμε για να κατανοήσουμε ένα ακόμη σημαντικό κομμάτι του προβλήματος:

πώς λειτουργεί το σώμα όταν πρέπει πραγματικά να κινηθεί και να διαχειριστεί δυνάμεις.

Οι αποδείξεις: Δεν θέλουμε να αλλάξει η μαγνητική — θέλουμε να αλλάξει η λειτουργία

Ένας άνθρωπος μπορεί να παρουσιάζει σημαντική λειτουργική βελτίωση χωρίς να γνωρίζουμε αν έχει μεταβληθεί το απεικονιστικό του εύρημα.

Μπορεί να:

• περπατά χωρίς πόνο,
• ανεβαίνει σκάλες,
• επιστρέψει στο τρέξιμο,
• κοιμάται καλύτερα,
• προπονείται,
• επιστρέψει σε δραστηριότητες που είχε εγκαταλείψει.

Αυτό είναι κρίσιμο.

Ο στόχος της κινητικής εκπαίδευσης δεν είναι να «διορθώσει τη μαγνητική».

Ο στόχος είναι να βελτιώσει την ικανότητα του ανθρώπου να λειτουργεί και να διαχειρίζεται τις απαιτήσεις της ζωής του.

Γι’ αυτό στο Athens Biomechanics αξιολογούμε και επαναξιολογούμε τη στάση, τη βάδιση, τη λειτουργία και τα συμπτώματα.

Η εικόνα είναι σημαντική.

Αλλά ο άνθρωπος είναι περισσότερα από την εικόνα του.

Μαγνητική Τομογραφία + Εμβιομηχανική: Δύο διαφορετικά κομμάτια της ίδιας εικόνας

Δεν χρειάζεται να επιλέξουμε ανάμεσα στα δύο.

Η σωστή ερώτηση δεν είναι:

«Να πιστέψω τη μαγνητική ή την εμβιομηχανική;»

Η σωστή ερώτηση είναι:

«Τι πληροφορία μου δίνει το κάθε εργαλείο;»

Η μαγνητική μπορεί να δείξει τη δομή.

Η κλινική εξέταση αξιολογεί τα συμπτώματα και τα κλινικά σημεία.

Η εμβιομηχανική αξιολόγηση εξετάζει τη λειτουργία μέσα στην κίνηση.

Όταν αυτά συνδυάζονται, μπορούμε να αποκτήσουμε πολύ πιο ολοκληρωμένη εικόνα του ανθρώπου που έχουμε μπροστά μας.

Εμβιομηχανική Αξιολόγηση στο Athens Biomechanics

Αν έχεις μια μαγνητική τομογραφία με ευρήματα αλλά συνεχίζεις να αντιμετωπίζεις χρόνιο ή επαναλαμβανόμενο πόνο, η επόμενη ερώτηση μπορεί να μην είναι μόνο:

«Τι δείχνει η εικόνα;»

Αλλά:

«Πώς λειτουργεί το σώμα μου σήμερα;»

Μέσα από την Εμβιομηχανική Αξιολόγηση εξετάζουμε το ιστορικό, τη στάση, τη βάδιση και τη συνολική κινητική στρατηγική και χρησιμοποιούμε αυτές τις πληροφορίες για να σχεδιάσουμε ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα κινητικής εκπαίδευσης.

Γιατί η μαγνητική είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας — αλλά δεν είναι όλη η ιστορία.